Water Skiing
ایده اولیه ورزش اسکی روی آب از همان اسکی معمولی (روی برف) گرفته شده بود.

ورزش آبی اسکی روی آب (Water Ski) در سال 1922 در Lake City, Minnesota ایالات متحده آمریکا توسط رالف ساموالسون (Ralph Samuelson) که در آن زمان 19 سال داشت، اختراع شد.

رالف ساموالسون اولینبار این ورزش را در منطقه Lake Pepin رودخانه میسییپی (Mississippi) امتحان کرد.

ایده اولیه این ورزش از همان اسکی معمولی (روی برف) گرفته شده بود. ساموالسون معتقد بود که اگر می شود روی برف اسکی کرد، پس میشود برروی آب هم همینکار را انجام داد! چوبی هم که اولینبار برای انجام این ورزش استفاده شد، همان چوب اسکی معمولی بود. البته نوع اولیه چوب اسکیی که برای روی آب ساخته شد از چوب بود اما امروزه جنسی که برای این نوع چوبها استفاده می شود، از مواد فایبرگلاس هستند.

چوبهای اسکی روی آب معمولا" پهنتر از چوبهای اسکی روی برف هستند و دارای بست وگیره کوچکتر برای پا نسبت به چوب نوع برفی می باشند. کسی که اسکی میکند خود را با دسته ای که توسط یک طناب به قایق وصل است، هدایت می کند. معمولا" کتی (جلغه ای) نیز وجود دارد جلقه نجات است و به این طناب بسته شده تا از غرق شدن اسکی سوار جلوگیری کند.


پرش از روس تخته پرش
اشخاص حرفه ای معمولا" از این کت استفاده نمی کنند. اما اسکی سواران آماتور می بایست این کت را بپوشند.

برخی از اشخاص اسکی سوار نیز بدون چوب اسکی، این ورزش را انجام می دهند. در واقع با پاهای برهنه که به این نوع اسکی، البته اسکی با پای برهنه (Barefoot Skiing) گفته می شود.

رقابتهای اسکی روی آب
این ورزش جذاب در انواع رقابتهای مختلف پیگیری می شود. یکی از انواع این رقابتها، رقابت تک نفره است. در این شکل هر شخص به صورت فردی در مسابقه شرکت می کند. نوع گروهی این ورزش نیز وجود دارد. در این نوع چند نفر به یک قایق متصل می شوند و در شکل یک تیم این ورزش را انجام می دهند.

معمولا" در رقابت اسکی روی آب مسیری با مسافتی مشخص تعیین میگردد. در این مسیر موانع، و پیچ راه هایی گذاشته می شود که اسکی باز می بایست با مهارتهای خود و استفاده از حداقل زمان این مسیر را طی کند. همچنین حرکات آکروباتیک و نمایشی نیز در این رقابتها از امتیاز برخوردار است. موانعی نظیر تخته پرش این امکان را به اسکی باز میدهد تا با پرش و چرخش در هوا حرکات آکروباتیک و مهارتی خود را به نمایش بگذارد.


رقابت اسکی روی آب تیمی
سرعت نیز در این رقابتها مهم است، هر چه قایق سریعتر حرکت کند و اسکی سوار خود را خوب کنترل کند، امتیاز بالا می رود. سریعترین اسکی بازی که تا به حال توانسته حرکت کند، دارای سرعتی معادل 160 کیلوتر در ساعت بوده، اما در رقابتها اسکی بازان حق نداردند تا بیش از 58 کیلومتر در ساعت (برای مردان) / 52 کیلومتر (برای زنان) و کمتر از 42 کیلومتر حرکت کنند.

امروزه این ورزش به عنوان یکی از ورزشهای تفریحی پر طرفدار در سراسر جهان بشمار می رود. در ایران اسکی روی آب در شمال کشور و همچنین جنوب آن انجام پذیر است. در سد کرج نیزاین ورزش به علاقمندان آن ارایه می شود.